Ξεκινάμε από το μηδέν!
Είμαστε πολίτες μιας χώρας. Είμαστε όλοι ίσοι. Ο λαός είναι κυρίαρχος. Δεν μπορούν όλοι μαζί να αποφασίζουν. Χρειάζεται αντιπροσώπευση, ώστε κάποιοι από μας να αναλάβουν να εκτελούν τις αποφάσεις μας.
Δυσκολίες:
1. Η ιστορία έχει δείξει ότι οι αντιπρόσωποι ανέτρεπαν το πολίτευμα και αντί να κυβερνάει ο εντολοδότης λαός μέσω αυτών, γίνονταν ολιγάρχες εντολοδότες είτε λόγω ανικανότητας (το καλό σενάριο), είτε για να επωφεληθούν οι ίδιοι και οι ιδιοτελείς σκοποί τους.
2. Λόγω της ήδη υπάρχουσας οικονομικής – ταξικής διαφοροποίησης των πολιτών, υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί. Οι πλούσιοι έχουν τη “φυσική” τάση να θέλουν να επιβληθούν εις βάρος των αδυνάτων ή φτωχότερων με τη δύναμη του χρήματος, προσπαθώντας να διαφθείρουν τους “άρχοντες” που έχουν την οποιαδήποτε εξουσία και διοικητική δύναμη, προς όφελός τους.
3. Λόγω της παγκοσμιοποίησης υπάρχουν, εκτός από τις εγχώριες, και διεθνείς δυνάμεις ισχυρότερες και με περισσότερα μέσα επιρροής και επιβολής των ιδιοτελών συμφερόντων τους που εκτός από τη διαφθορά μέσω του χρηματισμού, απειλούν ή πραγματοποιούν εγκληματικές ενέργειες έναντι των προσώπων που θέλουν να επηρεάσουν, ή ακόμη προκαλούν δυσάρεστες καταστάσεις στη χώρα.
Συνεπώς για να προλάβουμε την κατάλυση της κυριαρχίας του λαού, πρέπει να προνοήσουμε α) να επιλέξουμε κατάλληλους αντιπροσώπους που να έχουν ατομικές αντιστάσεις και ικανότητες να επιτελέσουν πρόσφορα το καθήκον τους, β) να προστατεύσουμε κατάλληλα τους θεσμούς των αντιπροσώπων, ώστε να είναι δύσκολο να διαφθαρούν ή να επηρεαστούν από εξωθεσμικά κέντρα.
Προτείνω:
1. Για να δηλώσει κάποιος υποψηφιότητα σε βουλευτικές εκλογές θα πρέπει να ελεγθεί από το ΣΔΟΕ ο ίδιος και οι συγγενείς του έως τον 3ο βαθμό, ώστε να καταγραφεί η περιουσιακή-οικονομική του κατάσταση με λεπτομέρεια.
2. Κάθε εκλεγμένος βουλευτής θα ελέγχεται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο από το ΣΔΟΕ (ο έλεγχος του “πόθεν έσχες” θεωρείται αυτονόητος). Σε περίπτωση που δεν αποδειχτεί “καλά” τακτοποιημένος θα φυλακίζεται αμελητί, έως ότου (αν υποβάλλει έφεση) αποδείξει την “καθαρότητά” του. Η επίκληση του ότι “κανείς δεν θα θέλει να γίνει βουλευτής” είναι παραπλανητική, αφού την εξουσία πάντα θα την αγαπάνε. Επίσης, αυτοί που θα φοβούνται να ρισκάρουν μήπως αδίκως φυλακιστούν, δεν είναι άξιοι για υψηλά αξιώματα, όπως αυτό του να υπηρετείς την πατρίδα. Θα έπρεπε να πληρώνει κάποιος για να ωφελήσει την πατρίδα του, αλλά αυτό το μέτρο το αφήνουμε για μελλοντικές εποχές.
3. Θα αναγνωριστεί η Δημόσια Ενημέρωση ως 4η εξουσία και θα επιβληθούν οικονομικοί έλεγχοι ανάλογοι με των βουλευτών στους ιδιοκτήτες τηλεοπτικών, ραδιοφωνικών και έντυπων μέσων ενημέρωσης.
4. Η Πληροφόρηση των πολιτών για εθνικά θέματα είναι υποχρέωση της πολιτείας και η ενημέρωση, υποχρέωση του πολίτη, από τα οποία προκύπτουν οι ανάλογες υποχρεώσεις και δικαιώματα.
5. Η περιουσιακή – οικονομική κατάσταση των βουλευτών θα είναι απόρρητο δημόσιο δεδομένο, για το οποίο θα μπορεί κάθε πολίτης να ενημερώνεται κατ’ ιδίαν με αίτησή του. Κάθε πολίτης που λαμβάνει ενημέρωση για τα οικονομικά στοιχεία βουλευτών θα καταγράφεται, ώστε κάθε κακή χρήση αυτών των πληροφοριών να τον καθιστά υπόλογο ως εν δυνάμει ύποπτο παρανομίας.
2.
